Odzież robocza ochronna, to swoistego rodzaju odzież do zadań specjalnych, stanowiąca główny środek ochrony osobistej w wielu gałęziach przemysłu. Stanowi aktualnie częsty element wyposażenia pracownika, mający na celu ochronę jego zdrowia, a nawet życia, przed szkodliwymi czynnikami środowiskowymi, groźnymi urazami, lub też skaleczeniami, jak również przed niebezpiecznymi substancjami i środkami chemiczno-biologicznymi.

Wykorzystuje się ją najczęściej w miejscach pracy, gdzie zatrudnieni mają kontakt chociażby ze szkodliwymi substancjami, prądem elektrycznym, wysoką temperaturą, biologicznymi środkami oraz wieloma innymi przypadkami zagrożeń zdrowia. Aby odzież robocza ochronna mogła prawidłowo spełniać swoje zadanie, powinna być dostosowana do istniejących w danym zakładzie pracy specyficznych warunków pracy. Tylko, bowiem wówczas będzie chronić pracowników przed możliwym niebezpieczeństwem.

Aktualnie na mocy Dyrektywy 89/686/EWG, z 1 maja 2004 roku, mamy 3 kategorie ochrony, uzależnione oczywiście od stopnia możliwego zagrożenia. Do kategorii I zalicza się odzież roboczą ochronną zabezpieczającą przed min. niebezpieczeństwem, a więc tą charakteryzującą się prostotą konstrukcji oraz niskim stopniem skuteczności. Kategoria II obejmuje odzież roboczą ochronną asekurującą najczęściej przed danym czynnikiem zagrożenia, jednakże nie stanowiącym bezpośredniego zagrożenia dla życia oraz nie powodującym trwałego i poważnego uszczerbku dla zdrowia. Kategoria III, to kategoria najwyższa, do której zalicza się odzież roboczą ochronną o złożonej konstrukcji, stanowiącą ochronę przed czynnikami szkodliwymi dla życia oraz tymi powodującymi poważne zagrożenia dla zdrowia. Zalicza się tutaj m.in. specjalistyczne kombinezony przeciwchemiczne, odzież chroniącą przed bardzo wysokimi, lub niskimi temperaturami oraz odzież ostrzegawczą.